RANT
Yumurtalık’ta rantın başlaması, hazine arazilerinin yoksul halka dağıtılması sırasında başlamıştır. Burada bazıları ev sahibi olurken çoğunluğunun hakları elinden alınarak yatırdıkları onca paradan olurken başkaları hak sahibi yapılmıştır. Mustafa Avlar belediye başkanlığını kazanınca onun da seçim yatırımı; Yüzevler sonunda Akyuva Mahallesi’ni oluşturarak hazine arazisini parsellere bölmek, yoksul ve kendine oy vermiş insanlara belli bir ücret karşılığında dağıtmak oldu.
Bizim aileden de benim adım vardı. Belediye girişinde benim de adım çıkınca çok sevinmiştim. Akyuva Mahallesi’ne giderek bana verilecek parsel numarasını görmüş, “Daha sonra buraya tel örgü çeker, sonra da inşaata başlarım,” düşüncesiyle ayrılmıştım. 297 metrelik bir yerdi. Toros Gübre’den maaşımı aldığımda Ayaş minibüslerine biniyor, Ziraat Bankasına gidiyor, 4 milyon yatırıp iki adet dekont alıyor; birini belediyeye veriyor, birini kendime saklıyordum. Yıl 1986; sekiz adet 4 milyon, dört adet 8 milyon proje parasını yatırdıktan sonra tapuyu almaya belediyeye gittim. Mustafa Avlar hastalanıp Ankara’da hastanede yattığında İmar Müdürü T. Erişmen, benim arsamın iptal edildiğini söyledi. Ceyhan’da ikamet ettiğimden dolayı şok olmuştum; tüm bunlar arsa dağıtımı yapılırken araştırılmış, Ayaş Mahallesi’nde anneme ait bir ikametgâhım olduğu belirtilmişti. Bunu geçtik; eğer ben bunu hak etmediysem neden şimdi söylüyorlardı? Tüm arsa parasını bitirmişken “Senin arsan iptal,” deyip benim arsamı Demirtaşlı birine vermişlerdi. “Paramı geri alamaz mıyım?” dediğimde, “Hayır, şartlara uymadığından olmaz,” dendi. Yoksul insanların ev sahibi olması için başlatılan proje tersine çevrilmişti. Örneğin üç parsel birleştirilerek Akyuva’ya Marin Otel yapılmış, Akyuva’nın ortasına gökdelen gibi site inşa edilmişti. Başkan Mustafa Avlar’ın halk için yaptığı proje ne hale gelmişti! Başkana Allah’tan rahmet diliyorum, mekanı cennet olsun. “Sen Ayaşlı için elinden geleni yaptın,” diyorum.
1997’de şefim S. Sultanoğlu’nun malzeme ambarına geçmesiyle yerine gelen Afyonlu Raşit İnceer’in bana hep “Süleyman’ın adamı” diye hitap etmesi, devamlı gündüz çalışıp torbalamanın yazı işlerini yürütmemdendi. O kadar ilkokul mezunu varken, üniversite mezunu benim ismimi verip işten çıkartmıştı. Ben de Ceyhan’da Çamlıyol’da “Ayaşlı Market” isminde tekel bayii açmış, orayı işletirken müşterim Avukat Ali Kuyucuoğlu gelirdi. Sabahları Cumhuriyet gazetesini alır, akşam köye giderken de bir büyük rakısını alır giderdi. Avukat bana “Muhittin,” derdi, “Benim sağ cebimde avukatlık maaşım var, sol cebimde de emekli maaşım var. Ben sana helal paramdan, emekli maaşımdan veriyorum,” derdi. Ben de ona noterden vekalet vererek bankadan aldığım dekontları verdim. Yumurtalık Belediyesine dava açtı.
1999 yılında, tam unuttuğum bir anda avukat bana 1 milyon 900 getirdi; bunun 1 milyonunu belediye avukatına vermiştik. Daha sonraları çocuklarım Adana Fen Liselerini kazanınca Adana’ya taşındım. Seyhan Uygulama Hastanesinde yönlendirme olarak çalışıyor, yoğun bakım önünde anonslar yapıyordum. Yumurtalık’tan bir hasta geldi; zabıta Osman amcanın oğlu Atilla’yı yanıma oturtarak yoğun bakımlara girmiş, Osman amcayı röntgendi, USG’ydi, ekoydu dolaştırmış, onun iyileşmesi için tüm doktorlara “Benim komşum,” diye koşturmuştum. T. Erişmen hastaneye geldiğinde onu alıp Hastane Müdürü Talat Bey’le tanıştırmış, “Yumurtalık Belediye Başkanı” diye sanki o benim arsamı iptal edip başkasına veren kişi değilmiş gibi davranmıştım. İşte benim yaratılışım böyle. Osman amcaya Allah’tan rahmet dilerim.
Abim Mehmet Uyalhas, kumar arkadaşı fırıncı Ahmet Koşmaz ile bir takım elbisesine iddiaya girmişti. Ayaş Mahallesi muhtar adaylığına yengem Melek Uyalhas aday olmuş; tüm Ayaş Mahallesi seçmenleri tek tek görülerek yengeme oy vereceklerinin taahhüdünü almışlardı. Seçimi kazanacağına kesin gözüyle bakılıyordu. Yengem adaylık için komşularına çok para harcamıştı. Ama yengemin ilkokul diploması yoktu; kazansa bile birinin şikayeti ile muhakkak iptal edilirdi. Seçim günü geldi, sandıklar açılmaya başlandı. Yedi aday içinde yengem ikinci olmuştu; fırıncının adayı Cevdet kazanmıştı. Yengeme “Oy vereceğiz,” diyenler, başta kendi gelini İnci olmak üzere, etrafında “Melek kazanacaksın,” diyen komşuları oy vermemişti. Abim de bir kumarı öyle kaybetmişti.
Geçtiğimiz seçim döneminde MHP’li Türkeş Filik’in kazandığı dönemde, CHP’nin belediye başkan adayı Sugözülü matematik öğretmeniydi; aldığı oy toplam 55’ti. Son seçimde AKP’li T. Erişmen partisinden aday gösterilmeyince CHP’den aday olmuş; fakat başka biri aday gösterilince o da CHP’nin birinci sıradan meclis adayı olmuş, seçilmişti. Daha sonra hemen CHP’den ayrılarak MHP’de siyaset yapmaya başlamıştı. CHP, 65 yıl sonra Yumurtalık’ta belediye başkanlığını kazanmıştı, çok gülmüştüm. Hırsızlar çalarken yakalanmazlar ancak mal paylaşımı sırasında birbirlerini ispiyon ederek yakalanırlar; CHP’nin belediye başkanlığı da böyledir. AKP, MHP, Saadet, İyi Parti en güçlü adaylarla çıktığı yerde, onlara kızanların sonucu CHP Yumurtalık’ı almıştır. Yumurtalık’ta siyaset böyle.
Bu arada yazları Ayaş Sitesi tarafına giderdim. Orada Türkeş Filik, Küçük Yumurtalık’a kadar sahil yolu yapmak istemişti. Ne zaman gitsem Süleyman Kulesi’nin oradan kaldırım taşları döşeniyor, bazıları tarafından sökülüp kaldırım taşları evlerinin bahçesine taşınıyordu. Küçük Yumurtalık sahil yolu bir türlü bitirilememişti. Her şeyi siyasetçilerden beklemek bence yanlış olur; Yumurtalık için halkın da elini taşın altına koyması gerekir diye düşünüyorum. İnşallah her şey Yumurtalık’ın daha güzel olduğu, bu tip siyasetçi insanlara itibar etmediği dileğimle.
