5 DARI 50 LİRA
Bugün günlerden pazartesi.Metrelerce uzaktan gelen seslerin merkezine doğru yol alıyorum Yaklaştıkça sesler daha da rahatsız edici bir boyuta ulaşıyor. Farklı tonlarda onlarca ses birbirine karışıyor.
_ Patates 15 lira
_Soğan 3 kilosu 50 lira
_Yetiş yetiş 2 yeşillik 15 LİRA
_,Hipo var hipo
_Helkeler (kova) leğenler
_5 Darı 50 LİRA
Bizim mahallede pazar günleri öğleden sonra ile pazartesi günleri farklı geçer saatler.Mahallenin orta yerine kurulan “Güzelyalı Semt Pazarı” birbirinden kopuk yaşayan pek çok mahalle sakinini biraraya getirir.
Pazar günü etiketlerin çoğu takılmaz tablalara.O günkü ziyaretçiler daha çok çalışanlar veya seçicilerdir.Vakur bir edayla dolaşırlar. Pazarcılar sessiz bir şekilde satışlarını yaparlar.
Hepsinin yeri bellidir.Her hafta aynı yüzlerle karşılaşırsınız.Ama pazar günü ile pazartesi günü arasında ruh halleri ve enerjileri farklıdır.
Akşam saatleri yaklaştıkça tablaların üzerleri örtülür.Her bir pazarcı kendi çatılarına gitmek için hazırlık yapar.
Erdal ile Gökhan pazarın adeta kadrolu çalışanlarındandır.Birbirlerine çok benzeyen aynı yumurta ikizlerini birbirinden ayırt etmekte zorlanırsınız.
Ellerinde yara bantlarıyla satış yapmaya çalışırlar.Arabaların park etmelerine yardımcı olarak bahşiş beklerler.
30 lu yaşları yaşayan bu gençler biyolojik olarak çok daha yaşlı görünürler.Onların hayatları ile ilgili duyarlılığımın hiçbir zaman farkına varamayacaklar.Onlar benim için benzer hayatların sembolleri.
Erdaller hayatla alışverişlerinde alacaklı olan insan grubundalar. Yoksulluk ve cehaletle boğuşan ailelerde dünyaya gelen ,çocukluklarını yaşayamamış;bir kimlik bulamamış bireyler. Ne yazık ki fazla çocuk sahibi olmayı mutluluk aracı olarak görürler.Dilenen ,arabaların. önüne atlayıp camları silmeye çalışan çocuklar bu zihniyetin ürünü.
Hayat,bir dizi rastlantıdan ibaret.Benim yolumu Erdal ve Gökhan ile kesiştirdi. Kaygılarımız tamamen farklı. Onlar yara bantlarından kazanacakları paraya odaklanmışken; ben benzer ailelerin çoğalmasının topluma getireceği yükü düşünüyorum.
Pazartesi günleri pazarda hareketlilik artar.Sesler yoğunlaşır.Birbirine çarparak yürüyen insanlar alıcı gözlerle bakarlar tablalara.Önü kalabalık satıcılar diğer alıcıların dikkatini çeker.Rekabet seslere fiyatlara yansır.
Bazen de kocasının koluna girip aheste aheste yürüyen hanımlar görürsünüz.Sanki kıyı boyunda yürüyüşe çıkmışlar gibi.
Pazara sık sık giderseniz sakın ve asabi satıcıları seçersiniz.İçlerinde öfke kontrolü olmayanları da vardır.Benim gibi naif yapılı bir hanımsanız temkinli davranırsınız.
Pazarın dışında tezgahını kurmuş pazara giremeyen satıcılar tercih ettiğim satıcılardır. Çabalarını taktir ederim.
Pazarın bitiş saatinde gelen genelde aynı insanlar vardır. Çoğunluğu yoksul orta yaşın üzerinde kadınlar oluşturur.Pazarcıların çevresinde dolaşır,bayatlamış sebze ve meyvelere talip olurlar. Çok düşük ücretler ödeyerek pazar arabalarını doldururlar.
Ekonomisi iyi olup da bu yoksul ailelerin paylarına ortak olan insanlar da tanıdım.Hayatın her kesiminde insani vasıflara sahip olmayanlar vardır ne yazık ki.Kimileri pazarda , kimileri daha büyük payların peşinde..Bunlar hep birbirine benzerler.
Bu döngü böyle devam edip gider.Ne zamana dek sürer bilmem.
RAMİZE ERZİN
